الوند زخمی و بی پناه؛ در آتش بی تدبیری

به گزارش مجله زیتوا، الوندی که پیوندگاه تاریخ و طبیعت است، این روزها زخم لودرها را بر تن خویش به تماشا نشسته و راه باریک و زیگزاکی که از گنجنامه به سمت میدان میشان می رفت، با نام جاده سلامت تعریض شد. حتی متولیان مجموعه تفریحی و توریستی گنجنامه به همین میزان بسنده نکردند و بر سر الوند منت گذاشته و در کنار این جاده درختکاری هم کردند!

الوند زخمی و بی پناه؛ در آتش بی تدبیری

به گزارش مجله زیتوا، فقط پنج سال از تعرضِ قبلی به دشت میشان در جهت قله الوند می گذرد، هر چند پیش از این اتفاق در طول سال های گذشته ایجاد تله کابین گنجنامه و تاسیساتی که برای این تله کابین احتیاج بود خود راه را برای آسیب بیشتر به کوهستان الوند که بخشی از آن در فهرست میراث ملی کشور نیز ثبت شده هموار کرد،اقداماتی که به نظر می رسد هنوز ادامه دار است، شاید به همین دلیل هم این بار سراغ جاده ای هموار برای رسیدن به همان جهتِ میشان به گنجنامه رفته اند.

از حدود 10 روز قبل کارشان برای زیرسازی جاده میشان را شروع نموده اند و کارگران پروژه هم تاکید کردند که کارشان قرار است به درختکاری ختم گردد، این خود نشانه ای است که احتمال شروع تخریب های بیشتر در دل این جهت را بیشتر می نماید، آن هم در شرایطی که فعالان میراث فرهنگی از کشفِ کتیبه ای در نزدیکی همین جهت خبر داده اند که احتمال تخریب اش در زمان انجام عملیاتِ تسطیحِ محوطه وجود دارد.

ناهید زندی صادق - دانش آموخته ایران شناسی و فعال میراث فرهنگی همدان - در یادداشتی که در اختیار مجله زیتوا قرار داده، دیده هایش از الوند را چه زمان راه اندازی تله کابین بالای گنجنامه و چه زخمی کردن دشت میشان و شرایط این روزهایش این طور نوشته است: الوند؛ همان کوه مقدس و سپندی که در طول تاریخ همیشه تکیه گاه و پناه هگمتانه باستانی، مادستان و همدان بوده و هست، این روزها رنجور و مجروح نظاره گر بی مهری فرزندان خویش است، از همان روزها که راه اندازی تله کابین کوهنوردی را به تفریح و تفرجی آسان بدل کرد و دشت میشان زیر پای مسافران و گردشگران با زباله ها انباشته شد، دل الوند و الوند دوستان شکست.

سنگ نگاره ها و سنگ نوشته هایی که در جای جای کوهستان الوند به یادگار مانده اند از روزگار پیش از تاریخ تا دوره اشکانیان را برمی گیرد که شاید معروف ترین و عظیمترین آن ها سنگ نوشته های داریوش عظیم و فرزندش؛ خشایارشا باشد. دره گنجنامه و دامان الوند همیشه ییلاق همدانی ها بوده و ادیبان و مورخان از سرسبزی و آب هوای این منطقه بسیار نوشته اند.

الوندی که پیوندگاه تاریخ و طبیعت است، این روزها زخم لودرها را بر تن خویش به تماشا نشسته و چشم به راه مسئول مسئولیت پذیری است که مرهمی بر جان نحیفش بگذارد چون زمانی که ترس از بیماری کرونا مردم و بسیاری از مسئولان را خانه نشین نموده بود، راه باریک و زیگزاکی که از گنجنامه به سمت میدان میشان می رفت، با نام جاده سلامت تعریض شد.

متولیان مجموعه تفریحی و توریستی گنجنامه به همین میزان بسنده نکردند و بر سر الوند منت گذاشته و در کنار این جاده درختکاری هم کردند! حال آنکه این بخش از کوهپایه اساسا مرتع است و احتیاجی به درخت ندارد، از سوی دیگر باید کارشناسان نظر دهند که درختان کاشته شده، اصلا با اقلیم الوند سازگار هستند یا خیر؟

پس از جاده کشی بعضی از مسئولان استان به منظور روشن شدن مسئله برای اهالی رسانه، کوهنوردان و سازمان های مردم نهاد به محل فاجعه آمده و کوشش کردند سبوی شکسته و آب ریخته را توجیه نمایند، لبخندهای مداوم فرماندار و شرح واضحات مدیرکل منابع طبیعی دردی از کسی دوا نکرد، البته اینکه جاده سلامت! به نفع چه کسی یا کسانی است الان مسئله اصلی نیست! پرسش اینجاست که چه کسی مجوز تخریب کوهستان را صادر نموده است؟

اگر مجوزی صادر نشده این کوه خراشی و کوه تراشی با چه پشتوانه ای انجام شده است؟ اگر تا امروز بهانه جاده کشی ها امدادرسانی بود، حالا که هلال احمر منکر هرگونه نقشی در این کار شده، با چه بهانه و توجیهی به مطالبه مردم، کوهنوردان و رسانه ها رسیدگی نمی گردد؟

نکته جالب توجه در این داستان پرآب چشم این است که همدان در چند سال گذشته مدعی توسعه گردشگری پایدار بوده و تمام مقامات بلندپایه این استان از کوشش برای رونق صنعت گردشگری سخن به میان می آورند و همایش ها و نمایش های میلیاردی برگزار می نمایند؛ اما گویا هیچ یک از آنان به اصول اولیه توسعه پایدار گردشگری که حفظ منابع و داشته های تاریخی، فرهنگی و طبیعی برای نسل های بعد است توجهی نمی نمایند که اگر غیر از این بود در برابر تعرض های عده ای معدود به الوند که بخشی از تاریخ، فرهنگ و ادبیات این شهر از آن سرچشمه می گیرد بی توجه نبودند.

چرا که بسیاری از گردشگرانی که به همدان می آیند کوهنوردان و طبیعت گردانی هستند که به شوق دیدن شکوه الوند رنج سفر بر خویشتن هموار می نمایند، پس برای حفظ و پایداری این ثروت بیکرانه باید دست به دست هم داده و از تخریب الوند جلوگیری کنیم.

به قول ناهید همدانی: من نی ام آنکه کشد دست ز دامان تو زآنک/پرورشگاه من ای دامن الوند تویی.

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: 19 مرداد 1399 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: zeetova.ir شناسه مطلب: 780

به "الوند زخمی و بی پناه؛ در آتش بی تدبیری" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "الوند زخمی و بی پناه؛ در آتش بی تدبیری"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید